A dubiosa actuación do Estado contra a ludopatía

Nova entrada do OCC falando sobre as leis e regulación do xogo:

“Eu con 16 anos ía ao bar de aquí ao lado e non me pedían o DNI para apostar” con esta confesión daba lugar o comezo da nosa segunda reunión coa asociación AGAJA, palabras que dan que pensar sobre a regulación e a leis existentes, e por tanto do papel que desempeña o Estado en todo isto.

O acceso as máquinas de apostas, ou a lotarías do estado é moi doado para persoas de todas as idades. Sen embargo en sitios pechados que só se dedican ao xogo como o son as salas de apostas, quizais por que reciben un maior número de inspeccións, o control de idade está máis vixiado. Pero non só a idade, tal e como comentamos noutros artigo do blog, é un dos aspectos importantes da ludopatía.

Como se pode regular?

O noso círculo de reunión pensa que debería existir unha regulación por lei seria, igual que se fixo co alcohol ou co tabaco. Carlos adopta unha postura algo radical e considera que “hai que prohibir todo o que incite a unha enfermidade”

Sen embargo, a ludopatía é un negocio non só para as empresas que se dedican a facer negocios co xogo senón tamén para o propio Estado. O interese co que se move todo isto é o económico, polo que por freo a fomentar o xogo é algo que probablemente non se encontre nos plans do actual goberno. Ademais é unha enfermidade da que o Estado obtén gran cantidade de beneficios. Por outra parte, non fai nada pola rehabilitación dos ludópatas.

O Estado non axuda a este problema, non existen plans de axuda, nin tratamentos, nin grandes subvencións que poidan complementar o traballo que realizan as asociacións.

Como se pode cambiar isto?

Desde asociacións como AGAJA, ao igual que outras intentan que isto cambie, e facer chegar propostas a gobernos,  ou tamén colaborar con asociacións en conxunto para facer fronte ao problema.  As persoas do círculo teñen propostas como poden ser prohibir aos menores de 18 anos ir a salas de apostas, facer a quiniela ou simplemente mercar un boleto de lotaría. Outra medida que propuxeron foi regularización da publicidade a unha horas determinadas, pero en ningún momento propuxeron a prohibición total, xa que de novo aclaran que non todo o mundo que xoga é ludópata.

Ademais unha vez que a ludopatía pasa por algún familiar ou amigos, tómase outra conciencia e tamén son eles os que intentan mudar as cousas.

Tope máximo para apostar?

Unha opción da que se leva falando tempo é a de poñer un tope de cartos para gastar en apostas. Unha solución que non lle parece moi eficaz ao noso círculo, xa que tal e como nos explicaron, podes estar enganchado ao xogo con cinco euros coma con trescentos. Aínda que limitaran a cantidade, se o pouco que tes o gastas en xogar, sendo así a túa prioridade principal, e deixando de facer caso ao resto de persoas como poden ser familia e amigos, o problema seguiría existindo.

A lotaría de Nadal, co que máis recauda o Estado

A lotaría de Nadal é de onde o Estado quita máis cartos, e que a pesar de que nos parezan grandes premios os que reciben os gañadores, o maior premio é para el.

Por exemplo, neste último ano o sorteo da Lotaría de Nadal repartiu 2.310 millóns de euros, cun primeiro premio de catro millóns de euros por papeleta agraciada. Ponse a xogar esa cantidade cando en realidade o total son 3.300 millóns de euros. Polo tanto un 30% vai de maneira exacta para a administración e o Tesoro Público. En resumidas contas, so se pon en xogo o 70% do total.

 

Compártelo con quien tu quierasShare on FacebookTweet about this on TwitterShare on Google+Pin on PinterestPrint this pageEmail this to someone

Deja un comentario

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

veinte + 6 =

Uso de cookies

Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.

ACEPTAR
Aviso de cookies